Κομμάτι στερνό μου ψάχνεις παρέα
μαζί σου θα μείνω για πάντα
τι είναι το πάντα, κοντά στα τριάντα
κοιμάμαι στα είκοσι ανοίγω τα μάτια.
Βρίσκομαι μόνος, μια λέξη που βγαίνει αυθόρμητα
πάλι μόνος, όλο πόνος, τόσα λάθη
μετά τα τσιγάρα η στάχτη.
Τα δύσκολα πέρασαν είπα
κοιμάμαι καλά πια τη νύχτα
δεν ψάχνω τον λόγο που ήπια
μαθαίνω στον Γιάννη να χαίρεται αλήθεια.
Τελειώνει ο δίσκος και χάνομαι απότομα
για άλλη μια φορά ξημερώματα
αυτό που έχω να δώσω το δίνω
πάντα με φίλτρο γιατί όλο με κρίνω.
Ο χειμώνας τελειώνει μαζί του το κρύο
μα, μα το συνήθισα ξέρεις, θέλεις να γίνουμε δύο?
φοβάμαι πως δεν έχω κάτι να δώσω
δυο λέξεις, μια φράση για να μεταδώσω
ένα συναίσθημα για να εισπράξω
δεν έρχεται ότι και να του τάξω.
Να αρπάξω το βιος μου να φτιάξω
ένα μέρος για μένα να αράξω
απ’ έξω να βλέπω την δράση ν’ αδράξω
μα ξέρω δεν είμαι φτιαγμένος να αντέξω να αλλάξω.
Πολλά νομίζω πως ξέρω
μα στα αλήθεια είμαι χαμένος σαν κάτι θαμμένο
σε τόπο άλλο ξένο.
Πες το μαζί μου, ο χειμώνας τελειώνει.
Ξεμένω από στίχους, τελειώνει η όρεξη
με το ζόρι το πήρα απόφαση
να τελειώσω τον δίσκο απόψε
μήνες πέρασαν μείνε και νιώσε.
Ίσως να μην είμαι αυτός που περίμενα
ήθελα τέλος χαρμόσυνο μήνυμα
μα ένα βάρος το νιώθω σαν να ναι μια χίμαιρα
με πληγώνει στα ύπουλα.
Τύψεις, γυαλιά σπασμένα, κηλίδες το αίμα
τελειώνει σε εμένα, δολοφόνησα το πνεύμα
δεν βλέπω το τέρμα,
κολλημένος σε τέλμα μόνο για μένα.
Είναι σαν, σαν, σαν να μην θέλω να γράψω,
μονάχα να κάτσω, να ζήσω εφήμερη χαρά
να μην βλέπω μπροστά, να μην με νοιάζει γενικά.
Για αυτό νιώθω ότι θέλω να γράφω λίγο πιο γρήγορα
να μην καταλαβαίνεις το τι θέλω να σου πω.
Κι αυτό γιατί η πραγματικότητα μου παίζει ύπουλα
το τι θέλω να πω με το τι λέω, τι να πω.
Εφάρμοσα την τέχνη που νομίζω ότι κατέχω
σε ένα βρώμικο τετράδιο από κάπου αδειανό.
Έγραψα χειμώνας και με ρώτησα αν αντέχω
να στο δώσω για να δω αν πάρεις κάτι από αυτό.
Ένα χειμώνα μα τι χειμώνα
ένα χειμώνα που μέσα μου ένιωσα
είπα να δώσω σε εσένα
να καταλάβω τι έχασα.
Ο αδερφός μου δεκαοχτώ μα ο χειμώνας ακόμα εδώ
γαμώ, σύντομα φεύγει είναι γραφτό
Σεπτέμβρης του δεκαοκτώ, αυτό.