Λευκή σελίδα,
όλα αρχίσανε όταν σε είδα
όταν μια νύχτα οι φόβοι μου γίναν αλήθεια
με χίλια πρόσωπα ίδια.
Του χειμώνα η πρώτη καταιγίδα
δεν ήμουν προετοιμασμένος να την αντιμετωπίσω
και στο μάτι του κυκλώνα βρέθηκα
εγκλωβίστηκα και δέθηκα
δώσαμε τα χέρια και μαζί του πορεύθηκα.
Λευκή σελίδα,
είναι σαν τ’ άσπρο που λιώνει στα πόδια σου χιόνι
ξέρεις πως χάθηκε, μα η ανάμνηση μένει, παλιώνει.
Τελειωμένος, κουρασμένος στο τέλος
έμεινα μόνος μου μ’ ένα φεγγάρι να λάμπει
μα να μ’ αναγκάζει να μένω μοναχικός
με ανασφάλειες και άγχοι .
Πέρασαν μήνες και χρόνια και χάνομαι
χάνομαι όταν αισθάνομαι
η μάλλον κάτι άλλο, πιο μεγάλο
αισθάνομαι ότι χάνομαι.
Μια να δώσω στα πάντα να φύγω
να ξεφύγω να μιλήσω πριν γυρίσω
τη ματιά τελευταία φορά
ξανά μανά σ’ αυτά που ‘γιναν στάχτη και φωτιά.
Λευκή σελίδα μπροστά μου γκρεμός, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν μέσα μου μένω κενός, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν δεν βρίσκω την άκρη, αυτό είναι χειμώνας.
Της μάνας μου πρώτο δάκρυ, αυτό είναι χειμώνας.
Της μάνας μου πρώτο δάκρυ, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν δεν βρίσκω την άκρη, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν μέσα μου μένω κενός, αυτό είναι χειμώνας.
Λευκή σελίδα μπροστά μου γκρεμός, αυτό είναι χειμώνας.
Κάθε μου λέξη και χτύπημα
ύπουλα στο νευρικό μου το σύστημα
αναπτύσσει ταχύτητα σαν αστραπή
μου ταράζει τα αισθήματα.
Κοίτα με πως ανατέλλω απ’ το τίποτα
και δύω πάντα στου χρόνου το τέλος
το ξέρω, δεν ήμουν πάντα γενναίος
το ξέρεις, δεν ήμουν πάντα εκεί
Ελεύθερος μια λέξη και τόσο κοντά μου
μαζί της και χώρια της τόσο μακριά μου
πληγές μία – μία θα κλείσω
μα θέλει πρώτα ξανά να τις ζήσω.
Μαζί σου με εσένα που ακούς κι αφουγκράζεσαι
χείμαρρος στίχων σ’ ακούω και αισθάνεσαι
κάθε κομμάτι μου ένα κομμάτι μου
και που σαι ακόμα.
Πάλι δεν καταλαβαίνω τίποτα, πάλι νομίζω
πως τα λέω μπερδεμένα μα είναι ένα και ένα
χαραγμένα μη απωθημένα και γραμμένα
να μην μείνουνε χαμένα στον πυθμένα μ’ έναν σαν κι εμένα.
Μάλλον έπρεπε πάλι πάνω στο beat παρεκτροπή να γίνει
πίσω παραμένω με πυροδοτεί το πάθος όμως
η στιγμή ρε, που περίμενα σε όλη τι ζωή μου
ο χειμώνας έφτασε, πες το μαζί μου.
Λευκή σελίδα μπροστά μου γκρεμός, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν μέσα μου μένω κενός, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν δεν βρίσκω την άκρη, αυτό είναι χειμώνας.
Της μάνας μου πρώτο δάκρυ, αυτό είναι χειμώνας.
Της μάνας μου πρώτο δάκρυ, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν δεν βρίσκω την άκρη, αυτό είναι χειμώνας.
Όταν μέσα μου μένω κενός, αυτό είναι χειμώνας.
Λευκή σελίδα μπροστά μου γκρεμός, αυτό είναι χειμώνας.
