John Tsopa
ΣΤΙΧΟΙ
Βλέπω πρόσωπα άχρωμα, δίχως όνομα, άτοναμε κατάθλιψη στο βλέμμα που μου προκαλεί πεισμάτωμαπερπατάνε σαν νεκροί μέσα στη πόλη άσκοπαέχουν δώσει τα όνειρά τους μαζί με χρυσό για δάνεισμα.
Κάπου μέσα μας...
1η στροφή:
Προσπάθησα να μην συμβιβαστώ μα αυτόγια να πάω μπροστά δεν – δεν είναι αρκετόδήθεν φίλους δεν έγλειψα ποτέ και προσπαθώνα αποφύγω το αίσθημα του να εκμεταλλευτώ.
Με τον καιρό είδα την δύναμή...
Είμαι αυτός που πάντα έπρεπε αγάπη να μοιράζειμα σταμάτησα τώρα γιατί κανένας δεν αλλάζειόσο δίνω το αντιστρόφως ανάλογο παίρνω πίσωεις την δευτέρα όμως τον πόνο στην ψυχή μου χαρίζω.
Είμαι αυτός που...
Δεν περιμένω το τέλος, άλλο πια τέλοςστοχεύω ψηλά και γίνομαι με μιας το βέλοςο στόχος τ’ αστέρια, να αγγίξω ένα απ’ αυτά, επομένωςη αρχή το ήμισυ, ο δρόμος ξένος.
Σε μέρη που δεν έχω φανταστεί ταξιδεμένοςανθρώπους...
Πανταχού παρών, δεν δηλώνω απώνσυνεχίζω να ελπίζω και πίσω δεν γυρίζωπαράτησα το παρελθόν, παράτησα το μέλλονμε το παρόν να συμβιώνω είναι πρωτεύων συμφέρων.
Μαζεύω δυνάμεις για ν’ αποκρούω τις κακοτοπιέςσημαδεύω...
No posts found

